Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Κείμενο της ΕΑΑΚ Βόλου για τα γεγονότα στο Σπίρερ της 18.10.07

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥΣ…

Την Πέμπτη 18/10 έξω από το κτίριο Σπίρερ, φάνηκε με τον πιο βίαιο και ωμό τρόπο το αδιάλλακτο και αντιδραστικό προφίλ της δημοτικής αρχής και της πρυτανείας του Π.Θ. Η εκδήλωση υποδοχής των πρωτοετών διεξήχθη με την παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, η οποία προχώρησε σε άγριο ξυλοδαρμό των διαδηλωτών. Τέσσερις εξ αυτών τραυματίστηκαν σοβαρά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Συγκεκριμένα, η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί από κοινού από την πρυτανεία και την δημοτική αρχή. Ο σύλλογος φοιτητών αρχιτεκτονικής είχε πάρει απόφαση για παράσταση διαμαρτυρίας στην συγκεκριμένη εκδήλωση ενάντια στα σχέδια εμπορευματοποίησης των ελεύθερων και πανεπιστημιακών χώρων και ειδικότερα στην προσπάθεια εμπορευματικής χρήσης του κτιρίου Ματσάγγου που ανήκει στο Π.Θ.. Στην κινητοποίηση αυτή συμμετείχαν και άλλοι φοιτητές, άτομα από την κατάληψη Ματσάγγου που επίσης καλούσε σε συγκέντρωση και πολίτες του Βόλου. Απέναντι σε αυτούς, η δημοτική αρχή και ο πρύτανης παρέταξαν τις δυνάμεις καταστολής (ΟΠΚΕ, ασφάλεια) ώστε να μην επιτρέψουν την είσοδο των διαδηλωτών στο χώρο της εκδήλωσης, παρά τον ανοιχτό χαρακτήρα της, το γεγονός ότι υπήρχε απόφαση του φοιτητικού συλλόγου καθώς και ότι το κτίριο είναι δημόσιο. Έχοντας εντολές για άμεση διάλυση της διαμαρτυρίας οι δυνάμεις καταστολής προέβησαν σε μια βίαιη απώθηση των διαδηλωτών και σε μία προσαγωγή. Αποτέλεσμα ήταν η κατάληξη τεσσάρων εξ αυτών στο νοσοκομείο με σοβαρούς τραυματισμούς εξαιτίας των δολοφονικών χτυπημάτων (τρεις φοιτητές Αρχιτεκτονικής και ένας φοιτητής στη Λάρισα). Οι διαδηλωτές κατευθύνθηκαν με πορεία στο Α.Τ. Βόλου απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση του προσαχθέντα που τελικά επιτεύχθηκε. Η προκλητική τους στάση, συνεχίστηκε και στο χώρο της αστυνομικής διεύθυνσης Βόλου επιδιώκοντας την όξυνση του ήδη τεταμένου κλίματος.

Το συγκεκριμένο γεγονός στο Βόλο συνδέεται άμεσα με τις επιλογές που παίρνει κεντρικά η κυβέρνηση. Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται η συνεχώς αυξανόμενη προσπάθεια υποταγής των ελεύθερων χώρων (χώροι πρασίνου κλπ.) στα συμφέροντα του κεφαλαίου (αναθεώρηση συντάγματος κλπ.). Επιπλέον, είναι φανερή η προσπάθεια εφαρμογής του νόμου-πλαισίου που ορίζει τον περιορισμό του ασύλου σε συγκεκριμένους χώρους του πανεπιστημίου. Έτσι ο πρύτανης και ο δήμαρχος, παρουσιάζονται ως το δεξί χέρι της κυβέρνησης στο Βόλο εφαρμόζοντας στο σύνολο τους τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις της πολιτικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ και εξυπηρετώντας τα άμεσα σχέδια του κεφαλαίου. Τέλος, η καταστολή είναι το μόνο μέσο που χρησιμοποιούν και ουσιαστικά ο μόνος διάλογος που υπερασπίζονται. Αυτός ο μεθοδευμένος διάλογος έχει ως στόχο την διάλυση κάθε συνδικαλιστικής δράσης των φοιτητών και των εργαζομένων (κίνημα δασκάλων, φοιτητικό κίνημα) επιχειρώντας μια συνολική επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες (νέος νόμος-πλαίσιο, αναθεώρηση του συντάγματος).

Δηλώνουμε την εναντίωση μας σε κάθε σχέδιο καταπάτησης του ασύλου και εμπορευματοποίησης των λιγοστών ελεύθερων και δημόσιων χώρων της πόλης, που ειδικά για το κτίριο Ματσάγγου είναι πανεπιστημιακοί. Απαιτούμε το κτίριο Ματσάγγου να παραμείνει στην ιδιοκτησία του Π.Θ., να αποκατασταθεί και να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες του Π.Θ. σε αίθουσες διδασκαλίας, εστίες και χώρους για τους φοιτητές (στέκι κλπ). Παράλληλα να είναι ανοιχτό στους εργαζόμενους και τη νεολαία του Βόλου. Θα μας βρίσκουν μπροστά τους σε οποιαδήποτε εκδήλωση της προσπάθειας αυτής, η οποία μεθοδεύεται από τον πρύτανη Μπαγιάτη και τον δήμαρχο Βούλγαρη που απέναντι μας προτάσσουν την άγρια καταστολή. Τέτοιες ενέργειες δεν τρομοκρατούν το κίνημα, αντιθέτως το εξοργίζουν και το δυναμώνουν. Το ίδιο το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει τα τελευταία δύο χρόνια ότι δεν τρομοκρατείται αλλά απαντάει άμεσα μέσω των μαζικών του διαδικασιών (συνελεύσεις, διαδηλώσεις) και παλεύει με περιεχόμενο το οποίο απαντάει συνολικά στην ολοκληρωτική επίθεση της πολιτικής του κεφαλαίου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ. Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την επίθεση αυτή που μόνο στόχο έχει την τρομοκράτηση των αγώνων μας.

Είμαστε επίσης ενάντιοι σε οποιαδήποτε προσπάθεια ποινικοποίησης πολιτικών ιδεών, την συκοφάντηση και δαιμονοποίηση ολόκληρων πολιτικών χώρων οι οποίοι αμφισβητούν την κυρίαρχη πολιτική, πράγμα που επιχειρείται τις τελευταίες μέρες από τα τοπικά Μ.Μ.Ε.

Καλούμε σε πορεία ενάντια στην καταστολή την Δευτέρα 22 Οκτωβρίου, 14.30, Θόλος και σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη Σύγκλητο την Παρασκευή 26 Οκτώβρη στις 10πμ στο Θόλο.

Η δολοφονική συμπαιγνία πρύτανη- Δήμαρχου- ασφάλειας θα σπάσει από τους αγώνες μας

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Βόλου

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007

KEIMENO EAAK ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΜΑΤΣΑΓΓΟΥ

ΕΝΑ ΝΕΟ PARKING ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Το πρωί της Δευτέρας 15/10, στις 07:00, υπό την προστασία αστυνομικών δυνάμεων, έγινε αιφνιδιαστικά η κατεδάφιση της Οικίας Ματσάγγου από το Δήμο, αφού παραδόθηκε με συνοπτικές διαδικασίες από το Πανεπιστήμιο.

Το συγκεκριμένο κτήριο, όπως και το υπόλοιπο συγκρότημα Ματσάγγου, ανήκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Εδώ και αρκετά χρόνια όλο το συγκρότημα Ματσάγγου μένει ανεκμετάλλευτο από το πανεπιστήμιο. Αφού υπήρχε ένας τέτοιος κενός χώρος στο κέντρο της πόλης και με την αιτιολόγηση πως το Πανεπιστήμιο δεν έχει τα απαραίτητα χρήματα για να το αξιοποιήσει, παραχώρησε ένα τμήμα του (Οικία Ματσάγγου) στο Δήμο, που το κατεδάφισε για να προσφέρει μια αλάνα 25 θέσεων parking για την περιοχή. Το συγκεκριμένο κτήριο δεν είχε θεωρηθεί διατηρητέο, αλλά υπήρχαν κάποια νομικά κωλύματα, που ξεπεράστηκαν εύκολα και με εντολή του πρύτανη (Κ. Μπαγιάτη) παραδόθηκε στο Δήμο. Χθες το πρωί λοιπόν ασφαλίτες, ΟΠΚΕ και ΜΑΤ είχαν αποκλείσει την περιοχή για να εξασφαλίσουν την κατεδάφιση (δίκαια ο Μπαγιάτης φοβόταν αντιδράσεις κυρίως από την κατάληψη Ματσάγγου).

Όλη αυτή η κίνηση δείχνει ξεκάθαρα τις προθέσεις του πρύτανη για τους πανεπιστημιακούς χώρους. Σε μία πόλη με 4500 φοιτητές και με μόλις 40 δωμάτια για τη στέγασή τους, ένα τμήμα του Ματσάγγου δίνεται απλόχερα στον Δήμο από το Πανεπιστήμιο για μερικές θέσεις parking, τη στιγμή που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στην περιοχή η πλατεία Πανεπιστημίου. Όταν πριν από ένα χρόνο οι φοιτητές αγωνίζονταν όχι μόνο απέναντι σε ένα άρθρο 16 ή σε ένα νόμο πλαίσιο, αλλά σε μια συνολική προσπάθεια υπονόμευσης της δημόσιας εκπαίδευσης, η απάντηση είναι από τη μια ένας πολύ χαμηλός προϋπολογισμός από πλευράς Υπουργείου και τέτοιες κινήσεις από την πλευρά του πρύτανη. Με ένα νέο νόμο πλαίσιο που θέλει το άσυλο να περιορίζεται μόνο στους χώρους διδασκαλίας, περνάμε σε μία λογική αποχαρακτηρισμού του πανεπιστημιακού ασύλου. Απέναντι στις ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης η λύση είναι 25 θέσεις στάθμευσης, γκρεμίζοντας τμήμα τόσο ενός κτηρίου του Πανεπιστημίου, όσο και ενός σημαντικού και ιστορικού κτηρίου της πόλης.

Η Οικία Ματσάγγου, όπως και ολόκληρο το συγκρότημα έχουν εδώ και χρόνια αφεθεί να ρημάξουν. Συγκεκριμένα η Οικία ήταν ένα νεοκλασσικό κτήριο που θα μπορούσε να έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο. Αντίθετα, έπειτα από εγκατάλειψη χρόνων χαρακτηρίζεται επικίνδυνο, για να γκρεμιστεί στη συνέχεια, μέσα σε μία μέρα.

Η απάντησή μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη: κανένας χώρος του Πανεπιστημίου δεν μένει ανεκμετάλλευτος και δεν παραχωρείται στις κερδοσκοπικές βλέψεις του ντόπιου κεφαλαίου (πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στον Τύπο σχέδια για εκμετάλλευση του συγκροτήματος Ματσάγγου από ιδιώτη, για τη δημιουργία εμπορικού πολυχώρου και πανεπιστημιακών χρήσεων). Άμεση στέγαση των αναγκών της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Βόλου

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΑΑΚ ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ CHE

Για τον Che

« Η εικόνα του Che μπορεί να απομονωθεί, να εμπορευματοποιηθεί και να μυθοποιηθεί, αλλά αποτελεί τμήμα του παγκόσμιου συστήματος του επαναστατικού αγώνα και οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να βρει το αρχικό της νόημα»

Εδμούνδο Ντεσνόες.

O Ernesto Che Guevara ανήκει στον εαυτό του αλλά και σε όλους. Αποτελεί αναμφίβολα ορόσημο κάθε επαναστατημένης γενιάς, κάθε επαναστατημένου μυαλού. Μια ανυπόταχτη ψυχή που δεν ικανοποιήθηκε με μια νίκη, αυτή της Κουβανικής Επανάστασης, αλλά συνέχισε στα χνάρια της διεθνούς επανάστασης.

Γιος Αργεντίνων απένταρων αριστοκρατών, ο Ernesto πέρασε μια παιδική ηλικία σημαδεμένη από την οικογενειακή μποέμικη ζωή και ένα χρόνιο άσθμα στο οποίο έμαθε να πειθαρχεί με στωικότητα. Ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική, στις αρχές του 1950, ξύπνησε το πολιτικό του ενδιαφέρον και έβαλε τον πρωτόπειρο γιατρό στο σταυροδρόμι του πεπρωμένου του. Στο Μεξικό, ο νέος που όλοι αποκαλούσαν Che, από την αργεντίνικη αυτή λέξη που χρησιμοποιούσε συχνά, έμελλε να γνωρίσει το δικηγόρο Φιντέλ Κάστρο και να ριχτεί μαζί του στην εποποιία της απελευθέρωσης της Κούβας. Έχοντας μετατραπεί σε θρυλικό commandante, ο Guevara, ήταν ένας από τους ιδεολόγους του νέου κουβανικού κράτους, αρχιτέκτονας της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής. Όμως το 1965, ξεκίνησε για να ανανεώσει τον ίδιο του το μύθο, στο Κονγκό, το οποίο βρισκόταν επί ποδός πολέμου ενάντια στο νεοαποικιοκρατισμό, και αργότερα στη Βολιβία, από όπου σχεδίαζε να διαδώσει την επανάσταση σε όλη την περιοχής και ειδικότερα στην Αργεντινή. Θα εκτελεστεί από τον, υποκινούμενο από τη CIA, Βολιβιανό στρατό στο φτωχικό χωριό Λα Ιγέρα, που για τρεις δεκαετίες κράτησε μυστικό τον τάφο του. Ο Che Guevara διατηρεί την αίγλη του αδιάφθορου αντάρτη που απαρνείται τα θέλγητρα της εξουσίας. Παρόλο που συχνά χρησιμοποιείται ως αντικείμενο μάρκετινγκ, με την αναπαραγωγή της εικόνας του σε μπλουζάκια εφήβων και πλακάτ σε ροκ συναυλίες, το είδωλο που εγγυάται ότι η λατρεία δεν θα είναι κοινότοπη. Ο Che είναι αναπόφευκτο ορόσημο στην ουτοπία του ν’ αλλάξουμε τον κόσμο. Ίσως ο πιο γνωστός, πολυσυζητημένος και εμπορικός πια επαναστάτης του περασμένου αιώνα.

Αιτία αυτής της εκδήλωσης δεν είναι να εντάξουμε τη ζωή και το θάνατό του σ’ ένα κατεστημένο πλαίσιο τυπικών «εθνικών» εορτασμών αλλά να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον αντιλαμβανόμενοι ένα ενιαίο στόχο. Τους κοινωνικούς της αγώνες σε κάθε επίπεδο. Αγώνες πολιτικούς, κοινωνικούς, ένοπλους και μη… Στόχος μας λοιπόν ο αγώνας για μια άλλη κοινωνία. Στόχος μας η επανάσταση!

Γιατί, ακόμα και 40 χρόνια μετά, ο Che μοιάζει να μας στέλνει ένα τελευταίο συνωμοτικό κλείσιμο του ματιού που παρακινεί σε εξέγερση.

Κι εδώ έρχεται η σειρά μας… Ο καλύτερος φόρος τιμής σε ένα επαναστάτη, είναι η δημιουργία κινημάτων, είναι ο δρόμος… Στο δρόμο γίνονται οι αγώνες. Στο δρόμο απαιτούμε… Στο δρόμο χωράμε όλοι. Κινήματα παντού! Seattle, Chiapas, Genova, Oaxaca, CPE στο Παρίσι… Τα μεγαλειώδη κινήματα των δασκάλων των μαθητών και το ορμητικό ποτάμι των φοιτητικών καταλήψεων έδειξαν ότι η μόνη αντιπολίτευση είμαστε εμείς και ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Ο ίδιος ο Che κάποτε είπε: Πρέπει να φτάσουμε τον πόλεμο μέχρι εκεί που θα τον φτάσει ο εχθρός: στο σπίτι του, στους τόπους ψυχαγωγίας του, να τον κάνουμε ολοκληρωτικό. Δεν πρέπει να του αφήσουμε ούτε ένα λεπτό ησυχίας.

Πυγολαμπίδες παίζουνε στα μάτια τ’ ανοιχτά

Στ’ όμορφο στόμα σου κοιμήθηκ’ ένας γρύλος.

Πέφτει απ’ τα χείλη σου που ακόμα είναι ζεστά

ένα σβησμένο cigarillos.

Τ’ όνειρο πάει με τον καπνό στον ουρανό

Έσμιξε πια με το καράβι του συννέφου

Το φως γεννιέται από παντού μα είναι αχαμνό

Και τα σκοτάδια το ξεγνέθουν και σου γνέφουν.

Γέροντας ναύτης με τα μούτρα πισσωμένα

Βάρκα φορτώνει με την πιο φτηνή πραμάτεια.

Έχει τα χέρια από καιρό ψηλά κομμένα

κι ήθελε τόσο να στο σφάλαγε τα μάτια.

Νίκος Καββαδίας « Μπαλάντα για τον Che»

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Βόλου

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Πρόταση - πλαίσιο για Γ.Σ. στις 16.10.2007

Πρόταση πλαίσιο για τη Γενική Συνέλευση της Χωροταξίας

Το νέο έκρυθμο πολιτικό σκηνικό
Διανύουμε μια περίοδο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας σε ένα τοπίο όπου τα αποκαΐδια των καμένων περιοχών της Πελοποννήσου, της Εύβοιας, του Πηλίου και της Πάρνηθας αιωρούνται ακόμη στην ατμόσφαιρα. Σε ένα τοπίο μετά τις βουλευτικές εκλογές όπου η μεγαλύτερη μείωση του ποσοστού των κομμάτων του αστικού μπλοκ εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) έρχεται να δώσει νέα στοιχεία και νέες παραμέτρους στο πολιτικό σκηνικό. Η μείωση αυτή έρχεται σαν την εκδήλωση της λαϊκής διαμαρτυρίας και δυσαρέσκειας και για τα δύο κομμάτια του αστικού συνασπισμού εξουσίας και η οποία δίνει δύο κύρια χαρακτηριστικά για την πολιτική ζωή την επομένη των εκλογών: την οριακή αυτοδυναμία της κυβέρνησης της ΝΔ και την κρίση στο ΠΑΣΟΚ γεγονότα που δημιουργούν δυσκολίες στο σύστημα και φανερώνει μεγάλα προβλήματα που θα βρει στο διάβα του ο αστικός συνασπισμός εξουσίας στο ξεδίπλωμα της επίθεσης στους εργαζομένους και τη νεολαία και στην εδραίωση της κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας της κυριαρχίας τους.
Πέντε μήνες μετά το μεγαλειώδες νικηφόρο φοιτητικό κίνημα των τεσσάρων εποχών, έρχεται στο προσκήνιο και πάλι μετά το τέλός της εξεταστικής το ζήτημα του νέου νόμου πλαισίου, ενός νόμου που ψηφίστηκε στις 8 Μαρτίου μέσα στην Βουλή ενώ στο Σύνταγμα τα ακούνητα στρατιωτάκια – φονιάδες του Πολύδωρα ξυλοκοπούσαν ανελέητα την μεγαλειώδη πορεία των 50.000 και πλέον φοιτητών κι εργαζομένων. Ένα φοιτητικό κίνημα το οποίο σηματοδότησε μια νέα γενιά ριζοσπαστικοποίησης, μια νέα γενιά που προσεγγίζει με διαφορετικούς όρους την πολιτική πάλη. Είναι η γενιά που μέσα στην αντίθεση της με το αβέβαιο και μαύρο μέλλον που της προετοιμάζουν εκφράζει πρώτη το υπαρκτό ρήγμα αυτή τη στιγμή στην κοινωνία. Οι πλατιές πλειοψηφίες των γενικών συνελεύσεων, των καταλήψεων και των διαδηλώσεων συμπύκνωσαν την αντίθεση της νεολαίας στην εργασιακή αναδιάρθρωση και την εργασιακή περιπλάνηση. Όλων εκείνων που χτυπιούνται από την πολιτική της λιτότητας, της ανεργίας, της καταστολής.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

Ένα κίνημα το οποίο αντιπαρατέθηκε με ολόκληρη την κυβερνητική πολιτική όπου σαν φάρο της είχε την ψήφιση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και πλέον έχει την εφαρμογή της. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της καθώς και ιδιαίτερα η αναθεώρηση του άρθρου 16 στοχεύουν στο να φέρουν σειρά τομών οι οποίες θα μεταλλάξουν το σύνολο των χαρακτηριστικών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι οποίες καιρό προσπαθούν να προωθηθούν από το σύνολο των κυβερνήσεων και υπό το γενικό πλαίσιο των κατευθύνσεων της Ε.Ε. Στόχος είναι η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι απασχολήσιμος, θα είναι πειθήνιος στις επιθυμίες της εργοδοσίας και τελικά θα είναι συνολικά πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Ένας εργαζόμενος χωρίς διαπραγματευτική ισχύ και με απουσία συλλογικών αναπαραστάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να του δείξουν το δρόμο της αγωνιστικής υπεράσπισης των αναγκών του. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση υπηρετώντας αυτούς τους σκοπούς φέρνει σήμερα:
· Την απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεση πτυχίων – επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την συνολική αλλαγή στον χαρακτήρα των προπτυχιακών σπουδών. Μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16 επιθυμείται η διαμόρφωση ανώτατων σχολών πολλών ταχυτήτων οι οποίες στα πλαίσια και κοινής αξιολόγησης θα οδηγήσουν στην συνολική αναδιάρθρωση του πανεπιστημίου, δημόσιου ή ιδιωτικού. Σημείο κόμβος αυτής της κίνησης είναι η αναγνώριση των ΚΕΣ-ΚΕΚ-ΙΕΚ. Αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της κατάτμησης και κατακερματισμού των σχολών και των πτυχίων, της αναδιάρθρωσης των προγραμμάτων σπουδών, στην κατεύθυνση της αγοράς.
· Την εισαγωγή της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας. Τα ίδια τα μη-κρατικά / ιδιωτικά πανεπιστήμια θα λειτουργούν με βάση τα κριτήρια της αγοράς εισάγοντας manager, 4ετή επιχειρησιακά σχέδια και οξύνοντας τους ταξικούς φραγμούς. . Αυτή η λογική θα επεκταθεί και στο δημόσιο πανεπιστήμιο το οποίο θα πιέζεται να λειτουργήσει κατά τα ίδια πλαίσια ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας. Μια τέτοια αλλαγή θα αποτελέσει βασικό μοχλό για την προώθηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.
· την εντατικοποίηση και την πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος, την αντιδραστικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολών. Τόσο ο ρόλος των ιδιωτικών όσο και το σύνολο των μέτρων της αντεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης σκοπεύουν στη διαμόρφωση φοιτητών που θα καταστέλλουν την αγωνιστική τους διάθεση και ικανότητα από την απουσία δικαιωμάτων όπως το άσυλο και η λειτουργία των συλλόγων μας, καθώς και το συνεχές τρέξιμο για τη σχολή. Παράλληλα στόχος είναι το χτύπημα του ριζοσπαστικού φοιτητικού κινήματος. Συγκεκριμένα ο νέος νόμος πλαίσιο με την εφαρμογή του:
· Έρχεται να χτυπήσει ευθέως το Πανεπιστημιακό Άσυλο, αλλάζοντας όχι μόνο το αρμόδιο όργανο που θα αποφασίζει την κατάλυση του, αλλά την ίδια του την ουσία, μιας και ο νέος ορισμός του ασύλου οριοθετεί το άσυλο απέναντι στους φοιτητικούς αγώνες και όχι απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική.
§ Έρχεται να εισάγει τα περίφημα επιχειρησιακά προγράμματα που στόχο έχουν την βαθύτερη προσαρμογή και συμμόρφωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στους νόμους της αγοράς και στις επιταγές των κυβερνήσεων, μέσω του υλικού εκβιασμού της χρηματοδότησης. Στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση κινείται και η εισαγωγή γραμματέων(μάνατζερ) για την διοίκηση των πανεπιστημίων.
§ Βάζει στο στόχαστρο χιλιάδες φοιτητές, προχωρώντας στην εισαγωγή ορίων φοίτησης, την ίδια στιγμή που διαμορφώνει ένα ασφυκτικό εξεταστικό πλαίσιο (απαγόρευση διπλών εξεταστικών, ελάχιστη διάρκεια 13 εβδομάδων για τα εξάμηνα) που στόχο έχει την αναίρεση τελικά της δυνατότητας του φοιτητικού κινήματος να αγωνίζεται και να νικά! Ταυτόχρονα βάζει την κατεύθυνση δημιουργίας αντιδραστικών «εσωτερικών κανονισμών» στις παραπάνω κατευθύνσεις.
§ Καταργεί το δικαίωμα στα δωρεάν Συγγράμματα, μιας και την ίδια στιγμή που εισάγει τα πολλαπλά συγγράμματα ανά μάθημα, οριοθετεί την υποχρέωση του Κράτους να παρέχει (με κάποιον τρόπο!) μόνο ένα απ’ αυτά.
§ Έρχεται να χτυπήσει το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα, γι’ αυτό και προχωράει σε ευθεία παρέμβαση στον μαχόμενο φοιτητικό συνδικαλισμό.
§ «Τετραετή επιχειρησιακά προγράμματα», κοινώς συμφωνίες ανάμεσα σε κυβέρνηση και σχολές όπου κριτήριο χρηματοδότησης θα είναι η προώθηση σύμπραξης με εταιρίες. «Μάνατζερ» στις σχολές όπως σε κάθε επιχείρηση. Κατάργηση όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων για κάθε μάθημα. Αντικατάσταση του δικαιώματος στις δωρεάν σπουδές με δάνεια και ανταποδοτικές υποτροφίες που θα χτυπούν τις οικογένειες των φοιτητών.

Η ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ: ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Η άλλη ανοιχτή πληγή για την κυβέρνηση της ΝΔ αυτή τη στιγμή είναι το ασφαλιστικό. Οι δηλώσεις του υπουργού Απασχόλησης κ.Μαγγίνα περί «ενεργού γήρανσης» και «δημιουργία νέων κινήτρων για μεγαλύτερη χρονικά παραμονή στην εργασία» προοιωνίζουν τα σχέδια της κυβέρνησης υπό τις οδηγίες της Ε.Ε. για μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης – εργασία μέχρι θανάτου.
Οι προγραμματικές δηλώσεις της ΝΔ και οι δηλώσεις Αναλυτή αποτελούν το προανάκρουσμα μιας μεγάλης επιδρομής στα ασφαλιστικά δικαιώματα, που προωθείται από την κυβέρνηση, την ΕΕ, τον ΣΕΒ και το ΔΝΤ και θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση ενός νέου νόμου το καλοκαίρι. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν πρέπει να περιμένουν πότε και πώς θα εκδηλωθεί αυτή η επίθεση, πότε και πώς θα ανακοινωθεί το πόρισμα της Επιτροπής Σοφών ή θα κατατεθεί ο νόμος. Από σήμερα πρέπει να ξεδιπλώσουν μαζικούς, συντονισμένους κι αποφασιστικούς αγώνες, με κέντρο τους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, τις συνελεύσεις, τις επιτροπές δράσης σε κάθε χώρο για την απόκρουση της επίθεσης, την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Δεν έμαθαν να μας σέβονται , έμαθαν όμως να μας φοβούνται…
Δεν μας πτοούν οι δηλώσεις του νέου υπουργού κ.Στυλιανίδη για δήθεν πάγωμα του νόμου ούτε οι υποσχέσεις για άνοιγμα διαλόγου με τους πανεπιστημιακούς. Παρ’ όλο που η μισή και πλέον φοιτητιώσα νεολαία βρίσκεται ακόμη στον κλοιό της εξεταστικής θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κινηματικές διαδικασίες μέχρι να ανθίσει σε όλα τα πανεπιστήμια ένα νέο φοιτητικό κίνημα με καταλήψεις διαρκείας το οποίο θα ανατρέψει το νέο νόμο πλαίσιο. Μέχρι τότε θα σπάμε την εφαρμογή του νέου νόμου όπου είναι αυτό δυνατό με τις αποφάσεις των συλλόγων μας στα επίσημα διοικητικά πανεπιστημιακά όργανα, όπως στη Σύγκλητο και στα Τμήματα.

Ανάγκη για σχηματισμό ενός μετώπου παιδείας-εργασίας
Είναι τώρα που θα πρέπει να καταλάβει ο κάθε φοιτητής την αβεβαιότητα του εργασιακού του μέλλοντος, την ανάγκη για τον σχηματισμό ενός μετώπου παιδείας-εργασίας όπου θα σχηματισθεί ένα παλλαϊκό μέτωπο φοιτητών κι εργαζομένων που θα αντιπαλεύει ολόκληρη την κυβερνητική πολιτική η οποία θέλει να καταστρέψει τη φοιτητιώσα κι εργαζόμενη νεολαία και να μαυρίσει τις ζωές μας, μέσω της εκπαιδευτικής και εργασιακής αναδιάρθρωσης.

Για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο και δωρεάν στην υπηρεσία των αναγκών μας!

Απαιτούμε:
· Να καταργηθεί εδώ και τώρα ο αντιδραστικός κυβερνητικός νόμος πλαίσιο
· Να καταργηθούν οι νόμοι των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για Συμπλήρωμα Διπλώματος, Διεθνές Πανεπιστήμιο, Αξιολόγηση -κατηγοριοποίηση, κατάταξη και ανάλογη χρηματοδότηση των ΑΕΙ – ΤΕΙ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ. Κάτω τα νομοσχέδια για έρευνα και μεταπτυχιακά.
· Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του συντάγματος
· Να πάρουν καταδικαστικές αποφάσεις-μη εφαρμογής για το Νέο Νόμο Πλαίσιο η Γ.Σ.Τ. και η Σύγκλητος του Π.Θ.
· Καμία αντιδραστική αλλαγή στο ασφαλιστικό –δημιουργία ενός συστήματος ασφάλισης σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων
Παλεύουμε για:
· Ενιαία δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους. Ενιαία πτυχία χωρίς ειδικεύσεις και κατατμήσεις που θα κατοχυρώνουν εργασιακά δικαιώματα. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά χωρίς καμιά διαδικασία πιστοποιήσεων μετά απ’ αυτό. Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο. Ενιαίες και αδιάσπαστες προπτυχιακές σπουδές σε κάθε σχολή. Όχι στους 2 κύκλους προπτυχιακών σπουδών του συστήματος της Μπολόνια.
· Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή, με αύξηση των αποδοχών – κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό για όλους τους εργαζομένους.
· Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας στο χώρο της εκπαίδευσης - Καθηγητές και δάσκαλους μόνιμους, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.
· Κάτω η αντιδραστική συνταγματική αναθεώρηση
· Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Όχι στον περιορισμό των διαδηλώσεων – Κάτω η κρατική καταστολή.
· Καμία σκέψη για υποχρεωτική στράτευση στα 18. Όχι στο μισθοφορικό στρατό. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα
· Όλη η εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις
Προτείνουμε:
· Συμμετοχή του Συλλόγου στην Πανεκπαιδευτική Πορεία την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007, 12.00, Θόλος
· Λειτουργία ενός ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων όπου οι ανοιχτές Συντονιστικές Επιτροπές φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων θα πρέπει να συντονίζονται στη βάση της λογικής της Γενικής Συνέλευσης. Το συντονιστικό να προτείνει, να συνδιαμορφώνει και να αποφασίζει στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων και των Συντονιστικών Επιτροπών. Σύγκλιση: Πέμπτη μετά την πορεία
· Δημιουργία ανοιχτής συντονιστικής επιτροπής υλοποίησης πλαισίου. Η συντονιστική επιτροπή να έχει όλη την ευθύνη των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ . και σε ένα Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ. του Συλλόγου. Πρώτη συνάντηση,Α3,αμέσως μετά τη Γ. Σ.
· Να βάλουν οι εκπρόσωποι του Φ.Σ. στη Γ.Σ.Τ. και την Σύγκλητο ως θέμα την συζήτηση και τη λήψη απόφασης από τα όργανα αυτά για το Ν.Ν.Π.
· Παράσταση διαμαρτυρίας του συλλόγου στη Γενική Συνέλευση Τμήματος την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου
· Παράσταση διαμαρτυρίας του συλλόγου στη Σύγκλητο την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου
· Νέα Γενική Συνέλευση την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου, 14.00 με επαναληπτική την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου, 12.00

ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ

Για τα επαγγελματικά μας δικαιώματα

ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ

Το μέλλον της εργασίας
Εδώ και 18 χρόνια που το Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης λειτουργεί ένα τεράστιο ερωτηματικό πλανάται μέσα στο μυαλό των φοιτητών αλλά και στο αίθριο της σχολής. Το ερώτημα της εργασιακής αναζήτησης και περιπλάνησης αφού αποφοιτήσουν από το τμήμα. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό συνεχώς επιδεινώνεται αφού η εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση που προωθούν εδώ και χρόνια το αστικό μπλοκ εξουσίας υπό τις οδηγίες της Ε.Ε. και όπου στόχος τους είναι η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι απασχολήσιμος, θα είναι πειθήνιος στις επιθυμίες της εργοδοσίας και τελικά θα είναι συνολικά πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Ένας εργαζόμενος χωρίς διαπραγματευτική ισχύ και με απουσία συλλογικών αναπαραστάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να του δείξουν το δρόμο της αγωνιστικής υπεράσπισης των αναγκών του. Αποδεικνύεται ότι η περίφημη φράση του Αρσένη το 1998 ότι «ο νέος-απόφοιτος του πανεπιστημίου θα πρέπει να συνηθίσει να αλλάζει 15-20 χώρους εργασίας στη ζωή του», είχε προφητικό χαρακτήρα.

Η έννοια της χωροταξίας και της πολεοδομίας ως πανεπιστήμιο
Το ερώτημα και η αγωνία του απόφοιτου της χωροταξίας ,όμως, ο οποίος αποτελεί και αυτός την γενιά των 700 ευρώ, είναι ακόμη μεγαλύτερα. Και αυτό γιατί υπάρχει ένα θολό και δυσμενές για εμάς τοπίο γύρω από τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων μας. Και αυτό διότι το γνωστικό αντικείμενο του τμήματος μας αμφιταλαντεύεται σε μεγάλο βαθμό μεταξύ άλλων γνωστικών αντικειμένων και ουσιαστικά αποτελεί μια σύνθεση αυτών. Όπως φαίνεται και από το πρόγραμμα σπουδών το τμήμα μας αποτελεί μια σύνθεση της τοπογραφίας, της αρχιτεκτονικής, των οικονομικών επιστημών, της κοινωνιολογίας, των νέων τεχνολογιών και της περιβαλλοντικής επιστήμης. Με αυτή την έννοια η χωροταξία, η πολεοδομία και η περιφερειακή ανάπτυξη δεν αποτελούν από μόνα τους ένα γνωστικό αντικείμενο αλλά όπως προαναφέρθηκε μια σύνθεση πολλών γνωστικών αντικειμένων. Και από εκεί αρχίζουν οι δυσκολίες των αποφοίτων μας. Δηλαδή στο ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο πτυχίο στο γνωστικό αντικείμενο που υπάγεται ή στο οποίο συνθέτεται η χωροταξία και η πολεοδομία και δεν μπορούμε να έχουμε όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Έτσι, φυσική απόρροια αυτών το πτυχίο μας να είναι ανίσχυρο, τα επαγγελματικά δικαιώματά μας ισχνά και το μέλλον μας αρκετά αβέβαιο. Αυτό δεν ισχύει μόνο στο τμήμα μας αλλά και σε άλλα πολυτεχνικά τμήματα που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια τα τελευταία χρόνια και προσπαθούν να μας πείσουν ότι υπάρχει ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο του μηχανικού περιβάλλοντος ή του μηχανικού παραγωγής και διοίκησης.
Και μάλιστα θα πρέπει να εξεταστούν οι αιτίες που δημιουργήθηκε το τμήμα το 1989 αλλά και πολλά άλλα νέα τμήματα. Οι σημαντικότεροι λόγοι είναι οικονομικοί, όπως και τα περισσότερα νέα τμήματα που ανοίγουν στην περιφέρεια και στην επαρχία με δήθεν στόχο την αποκέντρωση - περιφερειοποίηση του πανεπιστημίου και την ισχυροποίηση των περιοχών. Οι αληθινοί λόγοι είναι να δημιουργούνται νέα πανεπιστημιακά τμήματα με δήθεν νέα γνωστικά αντικείμενα που θα απορροφούν τους επιτυχόντες από το εξεταστικό σύστημα (που βάζει ταξικούς και οικονομικούς φραγμούς στο πανεπιστήμιο) αλλά και να περιθωριοποιήσει –σχεδόν ξεβράσει- καθηγητές που δεν είναι αρεστοί στα κεντρικά πανεπιστήμια.

Ο χωροτάκτης μηχανικός και τα δικαιώματά του
Ερχόμενοι πάλι στην περίπτωση της χωροταξίας θα πρέπει να τονιστεί ότι έχει περάσει στην ακαδημαϊκή κοινότητα ότι είμαστε καθαρά μια διάσπαση της αρχιτεκτονικής κάτι που όμως δεν ισχύει αφού αναιρέθηκε πιο πάνω. Από τις 27 μελέτες που δικαιούται να υπογράψει ένας μηχανικός, ο χωροτάκτης μηχανικός έχει δικαίωμα υπογραφής σε 3, τις χωροταξικές, τις πολεοδομικές και τις περιβαλλοντικές (τις οποίες περιβαλλοντικές δικαιούνται όλοι οι απόφοιτοι των πολυτεχνικών σχολών). Εγγραφόμαστε στο ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας) σαν αρχιτέκτονες αλλά δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση με τα δικαιώματά τους. Και γι αυτό μάλλον γίνεται ακόμη μεγαλύτερη η σύγχυση με τους αρχιτέκτονες, οι οποίοι αρχιτέκτονες έχουν ακριβώς τα ίδια μαθήματα πολεοδομίας και χωροταξίας στο πρόγραμμα σπουδών τους(τουλάχιστον εδώ στον Βόλο).

Η αμφισβητούμενη εργασιακή απασχόληση των αποφοίτων μας
Στην καθαρά εργασιακή απασχόληση του χωροτάκτη μηχανικού ο χώρος του δημοσίου έχει κλείσει για τουλάχιστον μια δεκαετία αφού δεν προβλέπεται άμεσα μια μαζική πρόσληψη χωροτακτών ,πολεοδόμων και περιφερειολόγων (στην τελευταία που διενεργήθηκε το 75% των θέσεων πήγε σε αρχιτέκτονες και μόλις το 25% σε εμάς). Στον ιδιωτικό τομέα είναι επιτακτική και αναγκαία η συνεργασία μας με κάποιον «ισχυρό» μηχανικό όπως οι αρχιτέκτονες και οι πολιτικοί μηχανικοί αφού τα δικαιώματα μας στις υπογραφές μελετών είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι η ακαδημαϊκή καριέρα είναι ίσως η πιο σίγουρη αλλά και η πιο πολύ προωθούμενη επιλογή από το τμήμα(είναι μεγάλο το ποσοστό των αποφοίτων μας που απορροφούνται σε κάποιο εργαστήριο του 1ου ορόφου).

Τι θα πρέπει να διεκδικήσουμε
Όπως είναι φανερό και αντιληπτό στο ΤΕΕ οι αρχιτέκτονες και οι πολιτικοί μηχανικοί είναι μια πανίσχυρη κάστα που δύσκολα μπορούμε να επέμβουμε. Επίσης, η ΓΕΜ(γνωμοδοτική επιτροπή μελετών) είναι η επιτροπή που δίνει την κατεύθυνση για το ποιος απόφοιτος δικαιούται και τι. Η άποψη να απαγορεύσουμε από τους αρχιτέκτονες (τους βασικούς «ανταγωνιστές» μας) να δικαιούνται τις πολεοδομικές και χωροταξικές μελέτες είναι απλά ανυπόστατη αφού δεν μπορούμε να βλέπουμε ανταγωνιστικά μηχανικούς που έχουν μια μεγάλη ιστορική εξέλιξη αλλά και αποτελούν την ισχυρότερη δύναμη στο ΤΕΕ. Βάσει του προγράμματος σπουδών μας θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση 4 ακόμη μελετών: 1.οικονομικές 2.κοινωνικές 3.ειδικές αρχιτεκτονικές – ανάπλασης. Από εκεί και πέρα το πτυχίο μας έχει αναγνωριστεί ως εργοληπτικό με ΦΕΚ και προεδρικό διάταγμα αλλά κολλάει στο ΤΕΕ όπου οι υπόλοιποι μηχανικοί που μας βλέπουν ανταγωνιστικά(δυστυχώς έτσι έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες με τον κατακερματισμό της γνώσης και της εργασίας), δεν επιτρέπουν να αναγνωριστούμε επίσημα ως λήπτες και διαμορφωτές έργων-κυρίως δημοσίων.

Πως θα πρέπει να το διεκδικήσουμε
Η διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθήσουμε είναι να αρχίσει ο σύλλογος να συζητάει σοβαρά το θέμα, να πάρει μια απόφαση και ύστερα να συνεργασθεί με το τμήμα και το σύλλογο των αποφοίτων του τμήματος για να υπάρξει ένα θετικό αποτέλεσμα. Μόνο μέσα από τη συνεργασία θα βγει κάτι σοβαρό και διεκδικητικό από τους φοιτητές με τελικό στόχο μας την σίγουρη εργασιακή κατοχύρωση.


Το σχήμα της χωροΑταξίας-ΕΑΑΚ ως το πιο αγωνιστικό, ανατρεπτικό, ανήσυχο και διαρκώς άγρυπνο κομμάτι της σχολής ανοίγει για πρώτη φορά στο σύλλογο το θέμα των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και θα προσπαθήσει να βρει την καλύτερη δυνατή λύση για ένα καλύτερο μέλλον, τουλάχιστον εργασιακό. Σε μια περίοδο που ανοίγει το θέμα του ασφαλιστικού και που προερχόμαστε από δύο χρονιές που το φοιτητικό κίνημα δεν πάλευε μόνο κόντρα στην εκπαιδευτική αλλά και στην εργασιακή αναδιάρθρωση, την μαύρη, ελαστική και ανασφάλιστη εργασία.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Διεκδικούμε:
· Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για όλους. Κανένας διαχωρισμός σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και σε μηχανικό-υπομηχανικό. Ενιαία πτυχία χωρίς ειδικεύσεις και κατατμήσεις που θα κατοχυρώνουν εργασιακά δικαιώματα. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο. Το πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά χωρίς καμιά διαδικασία πιστοποιήσεων μετά απ’ αυτό. Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο. Ενιαίες και αδιάσπαστες προπτυχιακές σπουδές σε κάθε σχολή. Όχι στους 2 κύκλους προπτυχιακών σπουδών του συστήματος της Μπολόνια.
· Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή, με αύξηση των αποδοχών – κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. – 1400 ευρώ κατώτατο μισθό για όλους τους εργαζομένους.
· Καμία αλλαγή στο ασφαλιστικό – σύνταξη σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων
· Ισχυρότερο πτυχίο
· Δικαίωμα για υπογραφή των αποφοίτων στις εξής παρακάτω μελέτες:
1.οικονομικές
2.κοινωνικές
3.ειδικές αρχιτεκτονικές – ανάπλασης


ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ

Για το άσυλο

ΧΤΥΠΑΝΕ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Σε καιρούς όπου το δημόσιο πανεπιστήμιο δέχεται χτυπήματα από την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ υπό τις οδηγίες της Μπολόνια και της Ε.Ε., την προηγούμενη εβδομάδα στη χωροταξία σημειώθηκε ένα ακόμη χτύπημα κατά του ασύλου το οποίο σαν σκοπό είχε την δυσφήμιση του δημόσιου πανεπιστημίου. Η δημόσια περιουσία ( βιντεοπροβολείς), η οποία κλάπηκε από αίθουσες του τμήματος είναι για την εκμετάλλευση όλης της φοιτητιώσας νεολαίας, όλων των εργαζομένων και του κοινωνικού συνόλου και όχι για να την “χαίρονται” κάποιοι μεμονωμένα και συγκεκριμένα οι διαπραχθέντες της κλοπής. Γι αυτόν το λόγο καταδικάζουμε αυτήν και κάθε τέτοιου είδους ενέργειες.

Ο ρόλος του ασύλου πλέον στα πανεπιστήμια όλο και περισσότερο φθίνει ειδικά μετά από την ψήφιση του αντιδραστικού νέου νόμου πλαίσιο της πειθάρχησης και της εντατικοποίησης για τα πανεπιστήμια όπου αποχαρακτηρίζει περιοχές του πανεπιστημίου που θεωρούνται ότι έχουν και ισχύει το άσυλο. Επίσης, το κάνει πιο εύθραυστο με το να δίνει το δικαίωμα σε μερικούς “φωστήρες” καθηγητές(το πρυτανικό συμβούλιο) να το άρουν. Ακόμη πιο συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας έχουμε γίνει μάρτυρες πολλών δηλώσεων κυρίως του πρύτανη Μπαγιάτη για την μίσθωση σεκιουριτάδων οι οποίοι θα “φυλάνε” το πανεπιστήμιο, όπως επίσης και της τελευταίας δήλωσης του προέδρου του τμήματος ο οποίος ζητάει την πρόσληψη επιπλέον φύλακα στην πολυτεχνειούπολη για την καλύτερη φύλαξη του εξοπλισμού και των κτηρίων.

Επίσης το κλείδωμα του πανεπιστημίου δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση λύση. Πλέον και ειδικά το Σαββατοκύριακο οι πόρτες όλων των αιθουσών της χωροταξίας παραμένουν κλειδωμένες! Με τέτοιες λογικές και ενέργειες το πανεπιστήμιο κλείνεται, περιχαρακώνεται, αυτοαπομονώνεται και δεν ανοίγεται προς το κοινωνικό σύνολο και τους εργαζομένους.

Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΛΥΣΗ!!!

Σε αυτές τις δηλώσεις και ενέργειες θα πρέπει να απαντήσουμε πιο στοχευμένα με τη λογική που έβαλε το φοιτητικό κίνημα. Το άσυλο ήταν πάντα αυτό που μας έδινε το δικαίωμα να εκφράζουμε τις απόψεις μας μέσα στο πανεπιστήμιο χωρίς να φοβόμαστε να κατηγορηθούμε ή να διωχθούμε για αυτές. Εμείς οι ίδιοι οι φοιτητές αλλά και οι εργαζόμενοι της πανεπιστημιακής κοινότητας είμαστε αυτοί που πρέπει να το περιφρουρήσουμε και να το προστατέψουμε από κάθε είδους “καλοθελητές” που θέλουν να το υπονομεύσουν με απώτερο σκοπό να καταργηθεί. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βρίσκεται εκεί και να παλεύει για τα κεκτημένα του.


ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ

Για τα ενδοτμηματικά

ΠΩΣ ΕΧΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ

Οι διατάξεις της Μπολόνια εφαρμόζονται στη χωροταξία εδώ και πολύ καιρό
Ο προηγούμενος χρόνος σηματοδοτήθηκε από τον δυναμικό αγώνα που έδωσαν οι φοιτητές σε πανελλαδικό επίπεδο ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αποτέλεσε τον πρωταρχικό στόχο της κυβέρνησης υλοποίησης των σχεδίων της Ν.Δ. υπό τις οδηγίες της Ε.Ε., όπως αυτές αποτυπώθηκαν στις συνθήκες της Μπολόνια, του Βερολίνου και της Λισσαβόνας. Δεν είναι άγνωστο όμως ότι οι αποφάσεις αυτές έχουν υλοποιηθεί εδώ και χρόνια στο τμήμα μας, όπως και σε άλλα τμήματα της επαρχίας όπου το φοιτητικό κίνημα ποτέ δεν είχε τα αντανακλαστικά που τώρα έχει.
Οι κύκλοι σπουδών, που είναι θεσμοθετημένοι στο τμήμα μας από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του, αποτελούν ένα αυστηρό μέσο εντατικοποίησης των σπουδών και είναι δυνατόν να κρατήσουν πολλούς φοιτητές στο Πανεπιστήμιο για πολύ μεγαλύτερο διάστημα από ότι χρειάζεται. Οι κύκλοι σπουδών στη σχολή μας είναι τρεις και λειτουργούν ως εξής:
§ Από το 2ο στο 3ο έτος, αν κάποιος χρωστάει πάνω από 5 μαθήματα, δε μπορεί να επιλέξει μαθήματα του 3ου έτους
§ Από το 3ο στο 4ο έτος, αν κάποιος χρωστάει πάνω από 2 μαθήματα από τα 2 πρώτα έτη, δε μπορεί να επιλέξει μαθήματα του 4ου έτους
§ Μπαίνοντας στο πέμπτο έτος, υπάρχει η δυνατότητα δήλωσης μέχρι και 5 μαθημάτων από όλα τα προηγούμενα έτη (ν+5). Αν τα χρωστούμενα μαθήματα είναι πάνω από 5 ο φοιτητής παραμένει αναγκαστικά στη σχολή για τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμα.
Και στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις ο φοιτητής, αν δεν τηρεί τις προϋποθέσεις, αναγκάζεται να παρατείνει τις σπουδές του για όσα χρόνια χρειαστεί, πράγμα που εκτός των άλλων σημαίνει ότι σε περίπτωση εφαρμογής του νέου νόμου πλαισίου, η διαγραφή φοιτητών θα είναι πολύ εύκολη. Είναι σημαντικό οι φοιτητές να μην «τιμωρούνται» για την επιλογή –ή τον εξαναγκασμό- τους να χάσουν κάποια μαθήματα.

Τα δωρεάν συγγράμματα
Ένας άλλος, άτυπος θεσμός της σχολής μας είναι η διανομή συγγραμμάτων, η οποία σίγουρα δεν είναι δωρεάν. Η πλειοψηφία των καθηγητών δεν παραδίδει τα συγγράμματα στους φοιτητές, αλλά τους παραπέμπει είτε σε ένα βιβλιοπωλείο (π.χ. 8€ για τα συγγράμματα των αγγλικών στα δύο πρώτα έτη) είτε σε ένα site στο διαδίκτυο όπου θα μπορέσουν να βρουν τα συγγράμματα και να τα εκτυπώσουν. Αυτό την ίδια στιγμή που στο ΚΕντρο Πληροφοριακών Συστημάτων της σχολής μας διατίθενται στους φοιτητές μόνο 890 μονάδες εκτύπωσης, για κάθε εξάμηνο. Από αυτές, η εκτύπωση Α4 ξοδεύει μία μονάδα, η έγχρωμη Α4 δύο, η Α3 τρεις, η Α3 laser δεκαπέντε και οι μονέδες αυξάνονται μέχρι την εκτύπωση Α0, που είναι η συχνότερη από το 3ο έτος και μετά και η οποία ξοδεύει πάνω από 60 μονάδες σε κάθε φοιτητή. Έτσι, όλοι οι φοιτητές αναγκάζονται από κάποια στιγμή και μετά να πληρώνουν οι ίδιοι τις εκτυπώσεις των εργασιών τους στα βιβλιοπωλεία, φαινόμενο που γίνεται ακόμα πιο αισθητό τον τελευταίο χρόνο που το ΚΕ.Π.Σ. είναι κλειστό όλο και πιο συχνά, ακόμη και στις περιόδους εξεταστικής που προηγήθηκαν.

Ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός και πως διανέμεται
Εκτός των συγγραμμάτων, έχει τεθεί πολλές φορές και το θέμα του υλικοτεχνικού εξοπλισμού που οι φοιτητές αναγκάζονται να πληρώνουν, αφού το ίδιο το τμήμα αρνείται να τον διαθέσει. Έτσι ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με επιτυχία η διαδικασία δανεισμού πινακίδων σχεδίου στους νεοεισαχθέντες φοιτητές, με απώτερο σκοπό την απαίτηση όλου του απαραίτητου εξοπλισμού από το τμήμα. Η δωρεάν παιδεία είναι δικαίωμα και όχι σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Τονίζουμε επίσης την ανάγκη διάθεσης από το τμήμα φωτοτυπικού, εφόσον εδώ και τουλάχιστον 3 χρόνια το υπάρχον φωτοτυπικό έχει αχρηστεύσει, από το οποίο θα μπορούν να εξυπηρετούνται όλοι οι φοιτητές. Ας μην ξεχνάμε ότι από τις αρκετές δεκάδες των φωτοτυπικών κι εκτυπωτών που συνολικά υπάρχουν στο κτίριο, οι φοιτητές δικαιούνται να χρησιμοποιούν λιγότερους από δέκα!
Τι ισχύει με τους καθηγητές του πανεπιστημίου
Ένα άλλο θέμα που αφορά τον φοιτητικό σύλλογο συνολικά και πρέπει να ασχοληθεί είναι ο καθηγητικός έλεγχος. Οι καθηγητές αξιολογούνται στην εξεταστική περίοδο κάθε εξαμήνου, παρόλα αυτά έχει αποδειχθεί ότι οι αξιολογήσεις αυτές ελάχιστα λαμβάνονται υπόψιν από τους ίδιους τους καθηγητές. Κύριο πρόβλημα είναι η παρουσία των μελών Δ.Ε.Π. στις συνεδρίες των μαθημάτων. Πολύ συχνά παρατηρείται η ανάθεση του μαθήματος σε βοηθούς καθηγητών, αφού πολλά μέλη Δ.Ε.Π. δε βρίσκονται στο Βόλο ούτε τις μέρες που είναι υποχρεωμένοι να παραβρίσκονται. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις καθηγητών που αξιολογούν εργασίες στο τέλος του εξαμήνου χωρίς να έχουν παραβρεθεί ούτε σε μία διόρθωση. Αυτό έχει επιπτώσεις τόσο στην πορεία των φοιτητών στις εργασίες, όσο και στην τελική βαθμολόγησή τους που γίνεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν προφανή κριτήρια. Οι καθηγητές πρέπει να αξιολογούνται, αλλά η αξιολόγηση θα πρέπει να γίνεται πραγματικά από τους ίδιους τους φοιτητές, σε ένα Πανεπιστήμιο που γι’ αυτούς φτιάχτηκε και για το συμφέρον τους θα πρέπει να λειτουργεί.

Είναι απαραίτητο να απαιτήσουμε να έχουμε αυτά που δικαιούμαστε. Και είναι στο χέρι μας. Την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου θα διεξαχθεί η δεύτερη συνέλευση Τμήματος γι’ αυτή τη χρονιά. Μας αφορά, ο σύλλογος μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει.




ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ.
ΤΡΙΤΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2007
ΩΡΑ 14:00
ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ






ΧΩΡΟΑΤΑΞΙΑ Ε.Α.Α.Κ